غزل معاصر

هرچند اینکه سخت شکستی دل من استغمگین مشو! که شیشه برای شکستن استمن دوستی به جز تو ندارم؛ قسم به عشقهرکس که غیر از این به تو گفتهست، دشمن استچشمان من مسیر تو را گم نمیکنندفانوس اشکهای من از بس که روشن است!جای گلایه پیش تو چون شمع سوختملب باز کردهام به زبانی که الکن استاز دیدنم دوباره پریشان شدی؟ ببخش!چون خواب بد، سزای من «از یاد بردن» استحسین دهلوی نوشته شده در  دوشنبه پنجم تیر ۱۴۰۲&nbsp توسط شهاب  غزل معاصر...

شراب بود ولیکن شرابخانه نداشتبدون چشم تو مستانگی بهانه نداشتمحال بود تماشای ذات پیش از تونمی نشست حقیقت که آشیانه نداشتاگر که عاشق و معشوق و عشق در تو نبودپرستش این هیجانات عاشقانه نداشتبه زهد خشک، شریعت، عبوس می پژمردکه رود بود ولی بر زبان ترانه نداشتنمی وزیدی اگر در معابد هستیتنور سینه ی اهل دعا زبانه نداشتاگر نگاه تو آفاق را نمی گستردوجود، این همه ابعاد بی کرانه نداشتبدون سبزی آن پنج سال نورانیطریق دادگری در جهان نشانه نداشتقربان ولیئی نوشته شده در  جمعه شانزدهم تیر ۱۴۰۲&nbsp توسط شهاب  غزل معاصر...

آنجا کجاست؟ آخر دنیاست زیر خاکآنجا دوباره یک نفر از ماست زیر خاکحال کداممان به گمان تو بهتر است؟ما با همیم و او تک و تنهاست زیر خاکدلداری ام به دیدن فردا چه می دهیوقتی امید دیدن فرداست زیر خاک؟از دیده خون چگونه نبارند بر زمینآنها که پاره ی تن آنهاست زیر خاک؟این باغ را که با گل ما رونقی گرفتگلچین باسلیقه ای آراست زیر خاکاز من اگر نشانی سرراست خواستیدادم تو را نشانی سرراست زیر خاکاز دست رفت جان عزیزم به جان توگفتی کجاست جان تو؟ آنجاست زیر خاکوحید عیدگاه نوشته شده در  جمعه بیست و سوم تیر ۱۴۰۲&nbsp توسط شهاب  غزل معاصر...